Ασβέστιο, σύμμαχος και εχθρός παράλληλα
Κάθε άνοιξη θα ακούσεις ιστορίες για το πως ένα θηλυκό πουλί ξαφνικά φαίνεται να είναι ετοιμοθάνατο, όταν την προηγούμενη μέρα ήταν χαρούμενη ενεργητική και έχτιζε τη φωλιά της .
Αρκετά συχνά η αιτία αυτής της αρρώστιας που δεν είναι πραγματική ασθένεια αλλά είναι αποτέλεσμα της ανικανότητας της, για οποιαδήποτε λόγο, να γεννήσει το αβγό της.
Αυτό κοινώς λέγετε (δέσιμο του αβγού ) και μπορεί να είναι θανατηφόρο. εάν δεν μπορεί να γεννήσει το αβγό της θα πεθάνει!!
Για να καταλάβουμε το δέσιμο του αβγού και πως να το εμποδίσουμε είναι απαραίτητο πρώτα να ξέρουμε λίγα πράγματα για το πως τα πουλιά σχηματίζουν και γεννούν τα αβγά τους.
θα χρησιμοποιήσουμε το θηλυκό καναρίνι για παράδειγμα. Υπάρχει κάποια διαφοροποίηση ανάμεσα στα είδη, αλλά η διαδικασία είναι όμοια σε όλα τα πουλιά.
Ο κρόκος αναπτύσσεται μέσα στην ωοθήκη σαν μέρος μιας ομάδας από ανώριμους κρόκους που μοιάζουν σαν μικροσκοπικό τσαμπί από σταφύλια.
Κάθε κρόκος ωριμάζει αργά μέχρι να ελευθερωθεί στο πάνω μέρος της ωοθήκης όπου θα συναντήσει το αρσενικό σπέρμα και ίσως γονιμοποιηθεί.
το καινούργιο αβγό κινείται σε μια περιοχή γνωστή σαν ( μεγάλη περιοχή )όπου ένα στρώμα ασπράδι αβγού περικυκλώνει τον αναπτυσσόμενο κρόκο.
Σε κάθε άκρη του κρόκου, μικρές ίνες από ασπράδι στρίβουν μαζί για να σχηματίσουν κάτι σα σχοινί για να το υποστηρίξουν. αυτές οι ίνες κρατάνε τον κρόκο στη μέση στο ασπράδι καθώς αυτό συνεχίζει να ταξιδεύει μέσα στο σωλήνα της ωοθήκης, προστατεύοντας το από χτυπήματα στη διάρκεια του σχηματισμού του.
Αφού σχηματιστούν οι ίνες, άλλο ένα στρώμα από ασπράδι τυλίγεται γύρω από τον κρόκο και ολόκληρη αυτή η μάζα συνεχίζει την πορεία της.
Το αβγό θα τυλιχτεί με δυο χαλαρές μεμβράνες πριν φτάσει στη μήτρα όπου γίνεται το τελευταίο στάδιο της ανάπτυξης.
Οι μεμβράνες από το κέλυφος αρχίζουν να σφίγγουν γύρω από το ασπράδι και καθώς το καινούργιο κέλυφος σκληραίνει το αβγό προχωράει για να γεννηθεί.
Στις κανάρες αυτή η διαδικασία κρατάει μόνο 24 ώρες, αλλά αν η καναρα δεν μπορεί να γεννήσει το αβγό της, τα προβλήματα είναι αναπόφευκτα, και το αβγό θα εμποδίζει! ολόκληρο το πεπτικό σύστημα μπλοκάρεται. Οταν η ανάπτυξη του αβγού έχει προχωρήσει στο τελικό στάδιο η καναρα πρέπει να μπορεί να γεννήσει το αυγό της για να μπορέσει να επιβιώσει.
Υπάρχουν μερικές πιθανές αιτίες για την διαταραχή αυτής της διαδικασίας, αλλά ίσως η πιο συχνή οφείλεται στην ξαφνική έλλειψη ασβεστίου.Τι ειρωνεία ! Αυτό μπορεί να συμβεί αν παρέχεται υπερβολικό ασβέστιο τακτικά, καθώς και όταν δεν παρέχεται αρκετό.
Αν δίνεται πολύ ασβέστιο πολύ συχνά , αυτό που συμβαίνει είναι ότι το σώμα της καναρας θα αρχίσει να βασίζεται στο ασβέστιο που μεταφέρεται στο αίμα για τις καθημερινές της ανάγκες και το σώμα της θα χάσει προσωρινά την ικανότητα να ρυθμίζει μόνο του το επίπεδο του ασβεστίου.
Οταν η ανάγκη να σχηματιστεί ένα κέλυφος αβγού δημιουργεί την ξαφνική απαίτηση ασβεστίου, το αίμα δεν μπορεί να παρέχει αρκετό, αλλά αν λαμβάνει ασβέστιο στην τροφή και στο καθημερινό νερό , ίσως δεν μπορέσει να κινητοποιήσει αρκετό ασβέστιο από τα κόκαλα της για να αντιμετωπίσει αυτή την ξαφνική ανάγκη.
Μόλις το ασβέστιο στο αίμα της τελειώσει , το σώμα της θα προσπαθήσει να καλύψει την ανάγκη αφαιρώντας ασβέστιο από τους μυς και τα νεύρα.
Αυτά χρειάζονται ορισμένη ποσότητα ασβεστίου για να λειτουργήσουν σωστά, έτσι αφού αφαιρείται το ασβέστιο οι μυς δε λειτουργούν κανονικά πια.
Το αποτέλεσμα : με τα δραστικά μέτρα που πήρε το σώμα επέτρεψαν να σχηματιστεί το κέλυφος,! χωρίς όμως τη σωστή λειτουργία (χρήση)των μυών δεν θα μπορέσει να γεννήσει το αβγό της
Το πολύ ασβέστιο δεν είναι η μόνη αιτία για το δέσιμο των αβγών φυσικά!
Οι έρευνες στις κανάρες έδειξαν ότι τα κόκαλα της συνήθως παράγουν 3 με 3,5 αβγά, έτσι χωρίς εξωτερικές πηγές προβλήματα μπορούν να προκύψουν όταν προσπαθεί να γεννήσει το 4ο ή 5ο ή 6ο αβγό όπως κάνουν πολλές κανάρες.
Αυτό που χρειάζεται είναι μεγάλη εισροή ασβεστίου στο σύστημα της κανάρας τη σωστή στιγμή έτσι ώστε το σώμα να μπορεί γρήγορα να αναπληρώσει αυτό που έχει αφαιρεθεί από τα κόκαλα.
Οι περισσότερες κανάρες φαίνεται να ξέρουν ακριβώς πότε πρέπει να συμβεί αυτό και θα εκμεταλλευτούν την προμήθεια ασβεστίου με έναν ή περισσότερους τρόπους αρκεί να τους δίνεται με τρόπο που βρίσκουν αποδεκτό.
Για εκατοντάδες χρόνια τώρα εκτροφείς πουλιών δίνουν στα θηλυκά κόκαλα σουπιάς , θρυμματισμένο στρείδι ή άλλα οστρακοειδή ή ακόμα ψημένα θρυμματισμένα τσόφλια αβγών (συνήθως από κότες).
Τα πουλιά μπορεί να μην τα αγγίξουν για μεγάλο χρονικό διάστημα αλλά όταν χρειαστούν επιπλέον ασβέστιο οι περισσότερες κανάρες θα αρχίσουν να τσιμπάνε το ασβέστιο σε οποιαδήποτε μορφή που τους το παρουσιάσεις.πρέπει να σημειωθεί όμως ότι μια κανάρα δεν μπορεί να χωνέψει σωστά το ασβέστιο της χωρίς αρκετή βιταμίνη d *** μαζί με άλλα στοιχεία!
Η έλλειψη των απαραίτητων στοιχείων σε σωστές αναλογίες μπορεί να κάνει λίγο ή όλο το ασβέστιο δυσπεπτο.
Πολλά αλλά όχι όλα από αυτά τα απαραίτητα στοιχεία βρίσκονται σε τροφές αλλά μια σημαντική βιταμίνη λείπει.
Η βιταμίνη d δεν βρίσκεται σε τροφή αλλά παράγεται από την αφιλτράριστη ηλιοφάνεια πάνω στα υγιή φτερά.
Αν δεν είναι διαθέσιμη ή αφιλτράριστη ηλιοφάνεια τότε τα στοιχεία που λείπουν πρέπει να αναπληρωθούν. Συνήθως αυτό γίνεται με τη χρήση διατροφικού συμπληρώματος που είναι φτιαγμένο ειδικά για πουλιά. Πρεπει να σημειωθεί ότι υπάρχουν ειδικά συμπληρώματα που βοηθούν στη διαδικασία της γέννησης των αβγών.
Συχνά αυτά τα συμπληρώματα προσφέρουν υγρής μορφής ασβέστιο που χωνεύεται εύκολα.
Τα καλύτερα περιλαμβάνουν μέταλλα και βιταμίνες που χρειάζονται για να εξασφαλίσουν σωστή χώνεψη και αν δώσετε μεγάλη προσοχή στις ετικέτες θα δείτε ότι οι οδηγίες διευκρινίζουν να μην δίνετε τέτοιο συμπλήρωμα καθημερινά αλλά 1 η 2 φορές τη βδομάδα.
Αυτό γίνεται επειδή η καθημερινή χρήση θα προκαλέσει το πρόβλημα που αναφέραμε παραπάνω όπου εξαιτίας της συχνής παρουσίας του ασβεστίου στο αίμα το σώμα προσωρινά ξεχνάει πώς να κινητοποιήσει το ασβέστιο από τα κόκαλα όταν χρειάζεται έτσι προκαλώντας το πρόβλημα του δεσίματος του αβγού.
Προσφέροντας αυτά τα συμπληρώματα περιστασιακά αποφεύγουμε αυτό τα πρόβλημα και επιτρέπουμε στο σώμα να εξασκεί τακτικά την ικανότητα του να ρυθμίζει επίπεδα ασβεστίου με φυσιολογικό τρόπο. Αυτό με τη σειρά του επιτρέπει να υπάρχει διαθέσιμο αρκετό ασβέστιο για να διατηρήσει υψηλά επίπεδα ασβεστίου στα κόκαλα επιτρέποντας στην καναρα να γεννάει εύκολα μεγάλες ποσότητες αβγών.
Τις μέρες που δεν παίρνει τα συμπληρώματα δίνεται η ευκαιρία στο σώμα να αφαιρέσει το επιπλέον ασβέστιο από τα νεφρά ή από τα άλλα όργανα όπου θα είχε αποθηκευτεί προκαλώντας ζημιές.